Askerlik Yorumları

Yorum Detayı

11. Komando Tugay Komutanlığı için bırakılan tam kullanıcı deneyimi.

Birlik Sayfasına Dön
İ

İsimsiz kullanıcı

Bedelli Askerlik • Ocak 2019 • Denizli

Denizli’den döndükten sonra en çok aklımda kalan şey, askerlik denince insanın yalnızca eğitim veya disiplin düşünmesinin ne kadar eksik kaldığı oldu. Oraya gidince günün içinde çok daha basit şeyler önem kazanıyor. Ne zaman dinleneceğin, yanında kimlerin olduğu, küçük bir ihtiyaç için ne kadar beklediğin, akşam olduğunda biraz nefes alıp alamadığın… Dışarıda sıradan gelen şeyler içeride günün tamamını etkileyebiliyor.

Benim için ilk günlerden sonra en rahatlatıcı taraf, işlerin gözümde büyüttüğüm kadar karmaşık çıkmamasıydı. Temel eğitim var, gün içinde hareket var, belli bir düzene uyuyorsun. Ama insan baştan kendini gereksiz biçimde korkutunca en basit şey bile büyük bir mesele gibi geliyor. Bir süre sonra yapman gerekenler rutin hâline geliyor. Günün neresinde ne yapacağını aşağı yukarı biliyorsun ve zihnin de o düzene alışıyor.

Tabii her şey kusursuz değildi. Bazı anlarda beklemek insanı gerçekten yoruyor. İhtiyaçlar için sıra beklemek, bir yerden başka bir yere giderken zaman harcamak ya da kalabalığın içinde kendi işini takip etmeye çalışmak başlı başına sabır işi. Ama bu durumun tek başına Denizli’ye özgü olduğunu da düşünmüyorum. Kalabalık bir ortamda olunca herkesin aynı anda bir şey istemesi zaten işleri yavaşlatıyor.

Birlikte bulunduğum insanların tavrı da deneyimimi çok etkiledi. Aynı ortamı paylaştığın insanlar anlayışlı olunca gün daha rahat geçiyor. Bazen gün içinde kısa bir sohbet, bazen akşam edilen iki laf insanın bütün havasını değiştiriyor. Farklı şehirlerden, farklı işlerden gelen insanlarla aynı yerde bulunmak başta garip geliyor ama sonra o çeşitlilik güzel bir şeye dönüşüyor. Herkesin dışarıda bıraktığı başka bir hayat var. İçeride ise aynı sırada bekliyor, aynı düzenin içine giriyor, aynı günleri sayıyor.

Komutanlarla ilgili izlenimim de genelde olumluydu. Herkesin karakteri farklı elbette; daha mesafeli olan da var, daha sakin yaklaşan da. Ama benim bulunduğum dönemde işini anlayışla yapan insanlarla daha çok karşılaştım. İnsan düzgün davrandığında, verilen düzene uyduğunda ve gereksiz bir gerilim yaratmadığında karşılığını da alıyor. Bence askerliği en çok zorlaştıran şey, yapılacak işten çok insanların birbirini gereksiz yere yorması.

Denizli’deki ortamın güzel taraflarından biri, kışlanın havasıydı. Gün içinde etrafına bakacak kısa bir fırsat bulduğunda ağaçları, açık alanları ve uzaktaki manzarayı fark ediyordun. Akşam saatlerinde hava sakinleştiğinde, bütün günün koşturmacasından sonra o kısa sessizlik bile insana iyi geliyordu. Birlikte yaşayan hayvanlar da ortamın sertliğini biraz kırıyordu. Bazen en beklemediğin anda karşına çıkan bir kedi ya da köpek, insana bulunduğu yerin sadece kurallardan ve binalardan ibaret olmadığını hatırlatıyor.

Temizlik, düzen ve kişisel eşyaların takibi de zamanla alışılan şeylerdi. Evdeyken düşünmeden yaptığın pek çok şey burada planlı ilerliyor. Bir şeyini kaybetmemek, bulunduğun alanı düzenli bırakmak, ihtiyaçlarını zamanında halletmek önemli oluyor. İlk günlerde insan buna alışmakta zorlanıyor ama sonra fark etmeden daha dikkatli davranmaya başlıyor.

Denizli’deki askerlik benim için zor bir maceradan çok, alışınca kendi akışı olan kısa bir dönemdi. İlk günler uzuyor gibi geliyor, sonra bir bakıyorsun aynı insanlarla vedalaşma vakti gelmiş. Geride kalan şey de sadece gün saymak olmuyor. Birlikte geçirilen zaman, edilen sohbetler ve alıştığın o farklı düzen akılda kalıyor.

Durum: Onaylandı Faydalı: 0 Faydasız: 0
14 Kasım 2026 11:01