Askerlik Yorumları

Yorum Detayı

59. Havan ve Topçu Eğitim Tugay Komutanlığı için bırakılan tam kullanıcı deneyimi.

Birlik Sayfasına Dön
İ

İsimsiz kullanıcı

Bedelli Askerlik • Aralık 2023 • Erzincan

Erzincan’a gitmeden önce internette yazılanları fazla fazla okudum. Herkesin başka bir yorumu var zaten. Birileri rahat geçti diyor, birileri bulunduğu yeri dünyanın sonu gibi anlatıyor. Ben de ister istemez kafamda birçok şey kurarak gittim. Hangi insanlara denk geleceğim, düzen nasıl olacak, bir ay nasıl geçecek diye düşündüm durdum. İçeri girdikten sonra şunu anladım: Önceden okudukların bir fikir veriyor ama asıl deneyim, sen gidince başlıyor.

Erzincan’ın soğuğunu daha ilk gün hissettim. Sabahın erken saatinde, insan daha nerede olduğunu tam anlamadan yeni bir düzenin içine giriyor. O an askerlik hissi bir anda geliyor zaten. Dışarıdaki hayatın temposu, telefon, bilgisayar, sürekli bir yerlere yetişme hâli bir anda kesiliyor. Günün nasıl geçeceği, ne zaman ne yapılacağı belli oluyor. Başta insanın bunu kabullenmesi kolay değil ama birkaç gün sonra zihnin de o düzene uyuyor.

Koğuş kalabalıktı. Aynı ortamda onlarca kişiyle yaşamak, evdeki alışkanlıklardan sonra ilk günlerde yorucu geliyor. Herkesin uyku düzeni, sesi, tavrı ve eşyasına yaklaşımı farklı. Fakat zamanla insan ister istemez çevresindekileri tanıyor. İlk gün selam bile vermeden yanından geçtiğin kişilerle birkaç gün sonra aynı masada oturup sohbet ediyorsun. Kimin nereden geldiğini, ne iş yaptığını, dışarıda nasıl bir hayatı olduğunu öğreniyorsun. Bu tarafı bana göre askerliğin en enteresan kısmıydı.

Gün içinde en zorlayan şeylerden biri de beklemekti. Bazen küçücük bir aksama yüzünden herkes aynı yerde kalabiliyor. Başta insanın sabrı tükeniyor. “Bir kişi yüzünden neden herkes bekliyor?” diye söyleniyorsun. Sonra bunun o ortamın değişmeyen bir tarafı olduğunu kabul ediyorsun. Herkes aynı günün içinde, aynı kurallara bağlı şekilde hareket etmeye çalışıyor. Bir kişinin gecikmesi ya da dikkatsizliği, ister istemez diğerlerini de etkiliyor.

Eğitim tarafı benim beklediğim gibi aşırı ağır değildi ama günün tamamı belli bir disiplin içinde geçtiği için yorucu olabiliyor. Asıl yorgunluk bazen yapılan işten değil, aynı düzeni tekrar tekrar sürdürmekten geliyor. Buna rağmen insan bir süre sonra kendini o akışa bırakıyor. Ne kadar sorgularsan o kadar zor geliyor. Yapman gereken belliyse, fazla düşünmeden devam etmek daha iyi oluyor.

Bu dönemin bende bıraktığı en farklı his, ekrandan uzak kalmaktı. İlk başta telefonsuzluk insanı huzursuz ediyor. Dışarıda ne olmuş, kim ne yazmış, hangi haber çıkmış derken sürekli bir şey kaçırıyormuşsun gibi hissediyorsun. Birkaç gün sonra ise tam tersi oluyor. Sürekli bildirim almamak, sosyal medyadan uzak durmak ve sadece bulunduğun ana bakmak zihni sakinleştiriyor. Konuşmalar daha uzun, akşamlar daha sessiz, insanın kendi kendine düşünmeye ayırdığı vakit daha fazla oluyor.

Erzincan’da geçirdiğim zaman bana sabır konusunda da bir şeyler öğretti. Aynı ortamı paylaştığın insanlarla iyi geçinmenin ne kadar önemli olduğunu orada daha net gördüm. Gereksiz bir tartışma bütün günün havasını bozabiliyor. Buna karşılık ufak bir anlayış, sırada beklerken edilen bir sohbet ya da bir arkadaşın işini kolaylaştırmak günü bambaşka hâle getiriyor.

Benim için Erzincan deneyimi, yalnızca askerlik yapıp dönmekten ibaret değildi. Soğuk hava, kalabalık koğuş, düzenli hayat ve beklemeler vardı; ama bir yandan da dışarıdaki hızdan uzaklaşıp daha sade yaşadığın kısa bir dönemdi. Bittiğinde özlediğim şey askerlik değildi belki ama oradaki sade düzeni, birlikte geçirilen vakti ve günün sonunda yapılan sohbetleri hatırladım.

Durum: Onaylandı Faydalı: 0 Faydasız: 0
14 Kasım 2026 11:14