İ
Yorum Detayı
Terörizmle Mücadele Eğitim ve Tatbikat Merkezi Komutanlığı için bırakılan tam kullanıcı deneyimi.
Terörizmle Mücadele Eğitim ve Tatbikat Merkezi Komutanlığı için bırakılan tam kullanıcı deneyimi.
İsimsiz kullanıcı
2024/5 tertip olarak 26 günlük bedelli askerliğimi Isparta’daki bu birlikte yerine getirdim. İçeride geçirdiğim süre boyunca hem fiziksel şartları hem de günlük işleyişi bizzat tecrübe etme fırsatım oldu.
Birliğin benim açımdan en güzel yanı koğuşların 10 kişilik olmasıydı. Böyle küçük koğuşlarda uyumlu insanlara denk gelindiğinde süreç çok daha rahat geçiyor; şansıma bizim koğuş gerçekten iyi insanlardan oluşuyordu ve koğuşta vakit geçirdiğimiz saatlerde kendi aramızda çok eğlendik. Ortak yaşamın bir diğer yüzü ise hastalıkların yayılma hızıydı; içeride bir kişi hastalandığında aynı ortamı paylaşan herkese kısa sürede bulaşabildiğini gördük.
Kışla içerisinde kozmetik, askerî malzeme, su, sigara ve yiyecek ihtiyaçlarımızı karşılayabildiğimiz kantin ve gazino alanları bulunuyordu ancak buralarda oldukça uzun sıralar beklemek gerekiyordu. Özellikle su temini ciddi bir uğraştı; biz bu durumu koğuşça anlaşıp sıraya girerek ve suyu topluca alıp ortak kullanarak çözdük. Güneş kremi, nemlendirici, tıraş losyonu, tabanlık ve vatka gibi malzemeleri birliğe teslim olmadan önce alıp gitmek ilk günlerin yoğunluğunda büyük kolaylık sağlıyor çünkü ilk günlerde herkes aynı anda kantine yüklendiği için çok fazla sıra oluyordu. Tıraş bıçağı konusunda ise masraftan kaçınıp sıradan üç bıçaklı bir model almıştım ama her gün tıraş olunca yüzüm çok kötü tahriş oldu; içerideyken keşke paraya kıyıp daha kaliteli ve cildi yormayan bir bıçak alsaydım diye çok düşündüm. Ayrıca sivil hayatta hiç kullanmasam da içeride iletişim çoğunlukla kısa mesaj (SMS) üzerinden ilerliyordu; kendi tarifemdeki mesaj hakkım çok az olduğu için sevdiklerimle haberleşirken sorun yaşadım.
Birliğe katılış sırasına göre yerleşim yapıldığı için erken katılanlar yemin töreninin yapıldığı alana yakın binalara yerleşmişti. Bizim kaldığımız yer ise tören alanına en uzak noktadaydı. Belge işlemleri, sağlık kontrolleri ve aşı gibi idari süreçlerin dışında aldığımız eğitim tamamen tören yürüyüşü üzerine kuruluydu; 26 günün yaklaşık yüzde sekseni uygun adım yürümek ve yürüyüş kararı saymakla geçti. Hal böyle olunca, özellikle provalar için 35 derece sıcakta uygun adım tören alanına kadar yürümek, üstüne bir de tören alanında saatlerce bekleyip prova yapmak oldukça yorucu oldu.
Burada askerliğin tamamen sabırdan ibaret olduğunu yaşayarak öğrendim. İçtima, eğitim, mıntıka temizliği, yemek ve prova gibi her faaliyette sürekli ayaktaydık. Fiziksel olarak dağa taşa tırmanmıyorduk ama 35 derece sıcakta kamuflajla saatlerce güneşin altında beklemek insanı fazlasıyla yıpratıyordu. Hatta içimden "Keşke dağa taşa tırmansam da şu sıcakta güneşin altında sabit beklemesem" dediğim anlar oldu; sıcakta sürekli ayakta kalmak sabrımı gerçekten çok zorladı. Kış döneminin nasıl geçeceği konusunda ise bir fikrim yok.
Görevli personelin tutumu konusunda net bir şey söylemek zor çünkü içeride bazı uygulamaları anlamlandırmak mümkün olmuyordu. Örneğin sabah içtimasından sonra güneşin altında uzun süre ayakta bekletilip hemen ardından istirahat verildiği oluyordu; "Madem istirahat verilecekti, neden bu kadar süre güneşte bekledik?" sorusunun bir cevabı yoktu. Eğitim faaliyetlerini tamamen güneş altında yürüttük ve diğer gruplar dinlenirken bizim nadiren istirahat alabildiğimiz zamanlar oldu. Bunun sebebi görevlilerin kendi tutumu muydu, imkânların kısıtlılığı mıydı yoksa bir çeşit sabır testi miydi hâlâ çözemedim. Yine de insanlık ve sohbet olarak iyi kişilerdi; büyük bir hata yapılmadıkça kimseye kötü davranıldığını veya ceza verildiğini görmedim, yalnızca ortamın doğası gereği sert üsluba ve argo ifadelere sıkça rastlanıyordu.
Bizim dönemimizde duşlar sürekli açıktı fakat sıcak su haftada üç gün, belirli saat aralıklarında veriliyordu. Hava zaten çok sıcak olduğu için ben soğuk suyla duş alarak işimi gördüm ve hiç sıkıntı çekmedim. Kışlada kaynak suyu kullanıldığı için su gerçekten çok soğuktu ama o yaz sıcağında soğuk suya alışmak benim için zor olmadı.
Yemekler ise beklentimin üzerindeydi; en azından aşırı yağlı veya kalitesiz malzemelerle çıkmıyordu. Yine de menüde çoğunlukla birbirine benzer yemekler tekrar ediyordu; hatta bir ara üst üste o kadar çok patatesli ve patlıcanlı yemek çıktı ki artık hepimiz sıkılmıştık. Sevmediğim bir yemek çıktığında bile kantindeki sıra çok uzun olduğu ve yavaş ilerlediği için o sırayı beklemektense yemekhanede yiyebildiğim kısımlarla karnımı doyurmayı tercih ettim.