Askerlik Yorumları

Yorum Detayı

5'inci Piyade Eğitim Tugay Komutanlığı için bırakılan tam kullanıcı deneyimi.

Birlik Sayfasına Dön
B

BedelliYolda

Bedelli Askerlik • Ocak 2020 • Sivas
İkamet: İzmir

Yemin törenimin ardından çıkışımı yaptığım günün yorgunluğu ve yol telaşı içindeyken, acemi birliği buraya çıkanların en çok merak ettiği noktaları kendi yaşadığım süreç üzerinden aktarmak istedim. Öncelikle buraya gelenlerin gerçekten sınır birliklerine gidip gitmediği sorusuna kendi durumumdan örnek verebilirim; burası hudut birliklerine asker yetiştiren ve eğitimlerini de bu doğrultuda veren bir tugaydı. Nitekim acemi eğitimimi tamamladıktan sonra ben de usta birliğim olan Şırnak Uludere’ye doğru yola çıktım.

İçeri girdiğim ilk gün, askerliğin büyük bir kısmının bir şeylerin gerçekleşmesini beklemekle geçtiğini hemen anladım. Saatlerce ayakta durup sıra bekledikten sonra sıranız geldiğinde işlemleriniz saniyeler içinde bitiyor; neden o kadar beklediğinizi tam olarak anlamadan bu kez bir sonraki aşama için yeniden beklemeye başlıyorsunuz. Benim için ilk gün kayıt sırasının gelmesini beklemek dört-beş saat süren oldukça yorucu bir bekleyiş oldu. Sıram geldiğinde ise kısa bir kayıt işlemi, sağlık kontrolü, aşılama ve ardından kamuflaj, eşofman ve bot gibi temel malzemelerin dağıtımıyla süreç hızla tamamlandı ve konaklayacağımız kısma geçtik.

Eşya hazırlığı konusunda aslında birkaç parça bir şey alıp gelebilirsiniz. İçeride askerî malzeme satış noktası, kantin gibi işletmeler mevcut fakat tam anlamıyla yeterli olduğunu söyleyemem ve hırsızlıkların önüne geçmek için nakit para kesinlikle geçmiyordu; en ufak bir alışveriş bile banka kartıyla yapılıyordu. Yalnızca girişte yaptırılan zorunlu sigorta ve birkaç ufak resmî işlem için cüzdanda az miktarda nakit bulundurmak yeterliydi. İlk girdiğimiz gün neredeyse her şeyi çıkarıp devletin verdiği iç çamaşırlarını, fanilayı, kamuflajı ve çorapları giydik; zaten sivil çantalarımız da ilk bir iki gün numaralı şekilde toplu alanlarda beklediğinden dışarıdan getirilen fazlalıklara hiç ihtiyaç kalmadı. Ben içeride hiç çamaşır yıkamadım; her seferinde temiz çorap ve iç çamaşırı giyip kirlenenleri ayrı bir yerde biriktirdim ve usta birliğinde yıkayıp kullanmak üzere eve götürdüm.

Kışlanın Temeltepe kısmıyla ilgili dışarıda anlatılanların aksine burası özel olarak ayrılan kişilerin gönderildiği bir yer değildi; tamamen şansınıza bağlı bir yerleşim söz konusuydu. Ben acemiliğimi Temeltepe’de yaptım; sağımdaki ve solumdaki arkadaşlarım son derece kültürlü, sivil hayatta da görüşmeye devam edeceğim güzel insanlardı. Merkez kışla ile Temeltepe arasındaki tek fark, buranın biraz daha yüksekte ve soğuk olması, ayrıca görevli rütbeli personel sayısının azlığı sebebiyle ortamın biraz daha rahat hissettirmesiydi; bunun dışında herhangi bir ayrıcalık yoktu.

Yemekler konusunda en çok konuşulan söylentilerden biri olan şap meselesinin de gerçek olmadığını bizzat gördüm; çünkü her öğün bizimle aynı yemekten yiyen en az bir rütbeli bulunuyordu. Buna karşılık girişte yapılan aşılardan mıdır bilmiyorum ama ilk bir hafta, on gün boyunca hem bende hem de konuştuğum herkeste belirgin bir durgunluk ve isteksizlik hâli vardı; ancak onuncu günün sonunda o normal hisler yavaş yavaş yerine gelmeye başladı. Benim gibi acemi birliğini burada tamamlayıp usta birliğine geçecek arkadaşlara şimdiden hayırlı teskereler.

Durum: Onaylandı Faydalı: 0 Faydasız: 0
14 Kasım 2026 10:55